۱۳۸۷ اردیبهشت ۱, یکشنبه

هر شب



... و هر شب
در آغوش گرمت
مرا با خود بخواب می برد,
این عشق وهم انگیز.


علیرضا
11 شب, یکم اردیبهشت 87

۱ نظر:

ناشناس گفت...

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپرشدنش سوز و نوايي نكنيم

پر پرواز شكستن هنر انسان نيست
گر شكستيم زغفلت، من و مايي نكنيم

يادمان باشد سر سجاده عشق
جز براي دل محبوب دعايي نكنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طالب عشق زهر بي سروپايي نكنيم